Anzakların bu günde çıkartma yaptıkları ve çok az sayıda askerimiz bulunan Conkbayırı'nın zirvesine geldikleri doğrudur. Eğer Conkbayırı'nı ele geçirselerdi savaşın seyrini de değiştirebilirlerdi.
Ancak öyle olmadı. Conkbayırı'nın zirvesine yaklaştıklarında üstlerine aslanlar gibi atlayan bir alay ile karşılaştılar ve kilometrelerce geri püskürtüldüler. 57. Alayın tamamı şehit olmuştu. Ancak onlar şehit olana kadar geçen sürede Conkbayırı Türk askeri ile dolmuştu.
Çanakkale savaşlarında her günün, her yerin ayrı bir destanı vardır. İşte kara savaşlarının ilk destanı savaşın ilk günü 57. Alay tarafından Conkbayırı'nda yazılıyordu. Bu yüzden 25 Nisan Anzak günü değil 57. Alay günüdür.
Türkiye İzcilik Federasyonu İzcileri de 57. Alayı unutmaz ve onların anısına her yıl onların yaptıklarını yapar.
Günlerce önce 57. Alayın bir zamanlar karargâhı olan alana gelen izciler burada kamp kurarlar.
Aynı dedeleri gibi.
Asker gibi eğitimler yapar, yürüyüş çalışır, aynı dedeleri gibi.
23 Nisanda resmi geçit düzenler, 24 Nisanda Abidedeki uluslar arası törenlere katılır, resmi geçitte yürürler.
24 Nisan akşamı bir araya toplanırlar, dedeleri için marşlar söylerler. Otları sımsıkı tutarlar ve bir ağızdan söylerler. “Ot değil onlar dedenin saçları”
Her ilden bir izci o gece, Bigalı köyündeki esas karargâha gider, Her ilden birer izci ilk kurşunu sıkan 27. Alaydaki dedelerinin bulunduğu yere yani Balıkçı damlarına gider. Her ilden bir izci 57. Ve 27. Alayın beraber yattıkları şehitliğe, 57. Alay Komutanı Yarbay Hüseyin Avni Beyin mezarı yanına gider ve orada geceler. Diğer bütün izciler ise Kocadere yakınlarındaki yürüyüş başlangıç noktasında yerlerini alır.
O gece dedesinin dizine koyar gibi koyar başını izciler toprağa. O gece görmek ister onları düşünde.
25 Nisan sabahı kalkarlar, aynı dedelerinin Anzak çıkartmasından dolayı artan top seslerine uyandıkları gibi.
Dedelerinin yaptığı gibi asker çorbası içerler, hamur kızartması yerler.
Kınalı Hasan gibi hepsi saçlarına kına yakar. Başlarına O döneme ait asker başlığını giyer, eline Türk bayrağını alır ve yürür. Nereden mi? Aynı dedelerinin geçtiği yoldan. 57. Alayın yürüdüğü patikadan.
Kuş olurlar patikaları tırmanırken. Adeta uçarcasına yükselirler zirvelere doğru.
57. Alayın son kez dinlendiği yere geldiklerinde hep bir ağızdan söylerler.
211 defa okundu...
